Home Page

Site Map

Return to Document Page

Iran National Front Leadership Council , Tehran Headquarter, Statement on Nuclear Technology : The Only Way To Protect & Promote Iran's National Interests is to Establish a Needed Reciprocity Between Iran and the United States & the European Union for Peaceful Purposes of Nuclear Technology & Fuel and To End the Confrontational 
and Crisis Creating Policies- September 3, 2004

بنام خداوند جان و خرد

برای حفظ منافع ملی و دستیابی و بهره جستن از فناوری هسته ای صلح آمیز و تامین سوخت، راهی جز برقراری تعامل لازم با امریکا و اتحادیه اروپا و پایان بخشیدن به سیاست تنش آفرینی پیش رو نداریم.

ماجرای فعالیت های هسته ای ایران و غوغای برپا شده در برابر آن از سوی غرب بویژه امریکا، اسرائیل و سه کشور عمده اتحادیه اروپا در عین آنکه راه به سالهای پیش می برد، ولی اوج آن به دوران حمله به عراق مربوط می گردد که به گونه ای غیر منتظره روز بروز بر میزان اوج گیری موضع گیریهای شدید در برابر ایران افزوده می شود. این ساده اندیشی است که بگوییم سازمانهای اطلاعاتی غرب و اسراییل طی سالهای گذشته از میزان پیشرفتهای فعالیتهای اتمی ایران ناآگاه بوده اند و یا اینکه ایران در یک دوران بسیار کوتاه توفیق آن یافته تا به پیشرفتهای چشم گیری دست بیابدو تا به این حد موجبات تشویش قدرتهای جهانی را فراهم بسازد.  شک نکنیم که دستگاههای اطلاعاتی غربی به کمک پیشرفته ترین تکنولوژیهای ممکن و گستردگی شبکه های جمع آوری اطلاعات، گام بگام نه ایران که دیگر کشورهای علاقمند به دستیابی به توان انرژی اتمی را دنبال می کنند. مگر امکان دارد در خریدهای چند میلیارد دلاری ایران از پاکستان، کشوری که تمامی نیرویش را مدیون یاریهای امریکا و انگلستان است به گونه ای صورت گرفته باشد که سرویسهای اطلاعاتی غرب از آن بی خبر مانده باشند؟ مگر می شود سالها مراکزی چون اراک، نطنز، اصفهان و تهران در زمینه دستیابی به آب سنگین و سانترفیوژهای P2 و آزمایشهای گوناگون در زمینه غنی سازی اورانیوم فعال باشند و دنیای قدرتمند غرب با وجود ماهواره های جاسوسی از آن بی خبر باشند؟  

بنابراین، سخن در این باره نیست که قدرتهای جهانی یکباره بخود آمده باشند و طاقت از کف بدهند و این چنین ایران را در منگنه قرار دهند. مسئله چیزی شبیه محاصره هرات و حمله انگلیسی ها با استفاده از دیپلماسی  کشتی های جنگی و اشغال بخشی از جنوب کشور است تا ایران را وادار به دست کشیدن از هرات کنند. امروز آمریکا و غرب بویژه سه کشور عمده اتحادیه اروپا در یک تلاش گسترده، در عین حالیکه هر یک برای کسب منافع بیشتر در خاورمیانه تلاش دارند، با توجه به واقعیت ها برآنند تا در چارچوب یک تعامل کلان، منافع را میان خود تقسیم کنند، نه آنکه به جدال باهم بپردازند.  در تغییرات اساسی که مورد نظر غرب است، ایجاب می کند با حذف عراق به عنوان یک قدرت عمده منطقه ای شرایطی پیش نیاید که ایران با توجه به موقعییت بسیار حساس و عمده ای که در قلب منطقه دارد، بتواند در وضعی قرار گیرد که حرف اول را بزند. آنها به خوبی از حساسیت شدید شماری از همسایگان ایران در منطقه، بویژه کشورهای عربی، نسبت به افزایش قدرت ایران آگاهی دارند. بنابراین، برآنند که در کنار ایجاد تغییرات اساسی در وضع منطقه، به آنها اطمینان دهند که اجازه نخواهند داد ایران به عنوان قدرت برتر منطقه نقش آفرین بگردد.

بنابراین، باید بخش عمده ای از درآمدهای نفتی ایران صرف توسعه تکنولوژی جنگ آفزارها و فعالیتهای هسته ای بگردد و با اجرای سناریوی بزرگنمایی توان هسته ای ایران زمینه سازیهای لازم را فراهم آورند تا با بردن پرونده به شورای امنیت و دادن التیماتوم به ایران نخست فشارهای اقتصادی را تحمیل کنند ودر صورت مقاومت ایران با تمهیداتی خاص شرایط را برای ضربه زدن به جایگاههای فعالیت اتمی ایران و شماری از زیرساخت های عمده تولید انرژی کشور از راه دور فراهم سازند و لطمه ای سنگین بر ایران وارد آورند.

این درست است که برابر ضوابط آژانس و قرارداد NPT و حتی پروتکل الحاقی ایران حق دارد که چون دیگراعضاء به فعالیتهای گسترده صلح آمیز دست بیابد. این نیز منطقی است که ایران برای تامین سوخت رآکتورهای خویش حق دارد تا بکار غنی سازی اورانیوم بپردازد و با توجه به ذخایر قابل توجه "ساغند" و غیره به استخراج و فرآوری بپردازد و اجبار نداشته باشد تا سوخت مورد نیازش را از غرب و با هزینه های سنگین تامین کند. و حتی به موقعیتی دست یابد که بتواند به عنوان صادرکننده سوخت رآکتورهای اتمی به امکانات اقتصادی فراوانی دست بیابد. ولی واقعییت های تلخ جهان امروز و معادلات جهانی و نقش قدرتهای برتر اجبارهایی را به کشورهای جهان دیکته می کند که به راحتی نمی توان از زیر آن فشارها خود را بیرون کشید. امروز قدرتی لجام گسیخته و بی پروا چون آمریکا در موقعیتی قراردارد که قدرتهایی چون روسیه و چین که هم از توان بالای اتمی و فضایی برخوردارند و هنوز صاحب نفوذ هستند و چین سالهاست در مسیر توانمندی چشمگیر اقتصادی گام بر می دارد، با این حال، در عمل هیچگاه خود را درمسیر چالش جدی با آمریکا قرار نمی دهند و ازهیچ کشوری در درگیری با آمریکا حمایت نمی کنند. اتحادیه اروپا نیز به عنوان دومین قدرت نیز در عین آنکه می کوشد منافع خویش را حفظ کند، بهیچوجه در مسیر تضاد با آمریکا گام نمی نهد. با توجه به چنین شرایط نامناسبی آیا کشورهای جهان سومی و حتی درحال توسعه دروضعی قرار دارند که بتوانند منافع ملی خودرا بدون درنظر گرفتن این واقعییت نامطلوب آنطورکه خود می خواهند تامین کنند؟ از یاد نبریم که هند و پاکستان بدون برخورداری از حمایت قدرتهای جهانی و برقراری تعامل لازم با آنها هرگز امکان دسترسی به سلاح اتمی را نمی یافتند و از مزایای آن برای بالا بردن موقعییت و موضع استراتژیک خویش نمی توانستند بهره بجویند. آیا دیپلماسی خردمندانه هند در برقراری تعامل با قدرتهای جهانی برای حضورش در باشگاه کشورهای اتمی لطمه ای به استقلال و اعتبار منطقه ای و جهانی هند وارد ساخته است؟

حاکمیت ایران در بعد از انقلاب با اتخاذ روش تقابل با کشورهای منطقه و قدرتهای جهانی تا به امروز لطمه های شدیدی بر منافع ملی ایران در ابعاد مختلف وارد ساخته و فرصتهای گرانبهایی را برای ارتقاء بخشیدن به موقعیتت ایران در زمینه های گوناگون از دست داده است. بن بست امروز ملت ایران در قبال دستیابی به توانمندیهای اتمی صلح آمیز یکی از نمود های سیاست تنش آفرین حاکمیت در طول سالهای بعد از انقلاب است. بر اساس کدام سیاست خردمندانه ای در بحرانی ترین شرایط و فشارهای جهانی ایجاب می کرد تا ما بصورت علنی و با تبلیغات گسترده به آزمایش موشکی دست بزنیم و بهانه بدست بدهیم. بر اساس چه تدبیری و با چه زمینه ای ایجاب می کرد تا مقام اصلی مذاکره کننده ایران اعلام کند که ما آزمایش غنی سازی را از سر خواهیم گرفت که بعد از چند روز بر اثر فشارهای همه جانبه به سرعت ناچار به عقب نشینی بشویم. کدام دیدگاه ملی و شناخت آگاهانه به آنهایی که به زور شورای نگهبان نام نماینده ملت را بر خود گذارده اند، اجازه داد تا دست به مانور برای وادار ساختن دولت به از سرگیری غنی سازی اورانیوم بزنند. این آقایان می دانند میهن ما در چه موقعییتی قرار دارد؟ شرایط بشدت بحرانی منطقه را می توانند درک کنند؟ آیا آنهایی که دستیابی به قدرت بی چون و چرا و تثبیت سلطه حاکمیت توان واقع بینی را ازآنان سلب ساخته و برطبل جنگ و رودررویی میکوبند و برای عملیات انتحاری نام نویسی می کنند، می دانند که راه را برای مورد هدف قرار دادن نظامی ایران از سوی آمریکا و اسراییل و همسویانشان هموار می سازند.

چرا حاکمیت نمی خواهد با سیاست تنش آفرین شعاری وداع کند و با درک واقعییت برای حفظ منافع ملی راه تعامل با قدرتهای جهانی را درپیش بگیرد وبیش از این کشور را به پرتگاه نزدیک نسازد. ما به عنوان کهن ترین جریان ملی که همیشه به حفظ استقلال و یکپارچگی و تمامیت ارضی و بر آزادی وحاکمیت ملی پا فشرده ایم، ضمن آنکه دستیابی ملت ایران را به تکنولوژی هسته ای برای هدفهای صلح آمیز در تمامی مراحل آن حق ملت ایران می دانیم، با توجه به واقعییت ها معتقدیم که با تشدید تنش با آمریکا روزبروز کشور در تنگناهای بیشتری قرار خواهد گرفت. از سوی دیگر، هشدار می دهیم تا زمانیکه سیاست قبضه کردن همه قوای کشور در دست جناح انحصار طلب و تشنه قدرت ادامه داشته باشد و خواست و رای ملت به هیچ گرفته شود و حاکمیت براساس یک اقلیت پانزده درصدی همه چیز و همه قوای کشور را در اختیار داشته باشد، فشارهای قدرتهای منطقه ای و جهانی فزونی خواهد گرفت و ایران درمسیر تندبادهای حوادث ویرانگر تری قرار خواهد گرفت که بیم آن می رود که نه از تاک نشان ماند و نه از تاک نشان.

هیئت رهبری جبهه ملی ایران

عبدالعلی ادیب برومند، مهندس عباس امیر انتظام، دکتر داود هرمیداس باوند، سرلشگر بازنشسته ناصر فربد، مهندس نظام الدین موحد، دکتر پرویز ورجاوند.

                                                                                                11 مهر 1383     

Return to Document Page