Home Page

Site Map

Return to Document Page

Memorial: AyadehSAzan Party Memorial in Event of Late Dr. Ali Ardalan Memorial Day- January 7, 2004

گزارش نشست هفتگي حزب آينده سازان ايران با يادماني از شادروان علي اردلان

- مريم جعفرزاده: احزاب و سازمانهاي ملّي مي‌توانند براي نوعي فعّاليت جبهه‌اي به پاي تهيه يك اساسنامه و برنامه موقّت بروند و اوّلاً حقوق و تكاليف خود را در قبال يكديگر و در قبال آرمانهاي جبهه مشخّص نمايند و در ثاني كارپايه مشتركي براي نيل به اهداف جبهه تدارك ببينند تا از اتلاف هزينه‌ها و امكانات و انرژي‌ها كاسته شود و طي تقسيم كاري منطقي، همه فعّاليتها سمت و سوي معيّني پيدا كند و در اين صورت لبه مبارزات سياسي بر عليه استبداد و انحصارطلبي برّان‌تر خواهد شد.

- بهروز صفري: دموكراسي جز با توجّه كردن به مسائل اقتصادي و تأمين رفاه اجتماعي به دست نمي‌آيد. علاوه بر تغييرات فرهنگي و سياسي كه ما در پي آن هستيم، در عرصه اقتصادي نيز لازمست برنامه‌هايي ارائه شود كه براي جلوگيري از پديد آمدن يك ساختار استبدادي در آينده مؤثّر واقع شود.

- رامين ناصح: نمايندگان اصلاح طلب مجلس چنانچه واقعاً مدّعي دفاع از حقوق ملّت ايران هستند، راهي جز اين ندارند كه با بهره گيري از شرايط سياسي پديد آمده، پيگير مطالبات اساسي ملّت ايران و نه اصلاحات سطحي و روبنايي باشند كه مهمترين آنها برگزاري يك رفراندم آزاد براي تغيير ساختار حكومت و استقرار حاكميت ملّي و نظام جمهوري كامل و تمام عيار است. تنها در اين صورت است كه حمايت ملّت ايران پشت سرشان خواهد بود.

      بانو مريم جعفرزاده عضو شوراي مركزي حزب آينده سازان ايران در نشست هفتگي اين حزب كه روز جمعه 17/11/82 در دفتر مركزي حزب در اهواز تشكيل گرديد، كنفرانسي را به مناسبت چهارمين سالروز درگذشت زنده ياد علي اردلان رهبر فقيد جبهه ملّي ايران ارائه داد. وي در اين جلسه اظهار داشت: شادروان علي اردلان در سال 1341 به عضويت شوراي مركزي جبهة ملّي درآمد كه در واپسين سالهاي عمر پربارش رياست هيئت رهبري آنرا عهده دار بود. پس از يورش سهمگين حاكميت به جبهه ملّي ايران، وي به اتّفاق تني چند از يارانش با تشكيل و رهبري جمعيت دفاع از آزادي و حاكميت ملّي به افشاگري سياستهاي حاكميت مي‌پرداخت كه در طي اين سالها چندين بار به زندان افكنده شد، كه از آن جمله مي‌توان به دستگيري وي در پي صدور نامه معروف يه 90 امضايي به رئيس جمهوري وقت آقاي رفسنجاني اشاره كرد و طي 333 روز زندان انفرادي شكنجه‌هاي بسيار ديد كه دليرانه مقاومت مي‌كرد تا آنجا كه هنوز هم فريادهاي دليرانه او در زير شكنجه كه خطاب به بازجويان مي‌گفت: «نه من جاسوسم و نه شما مسلمانيد!» در گوش همبندانش طنين انداز است.

      دبير سازمان بانوان حزب آينده سازان ايران افزود: بحق مي‌توان علي اردلان را يكي از صادقترين مبارزان راه آزادي و حاكميت ملّي دانست. وزير دارايي دولت موقّت در سراسر عمر گهربارش همواره جوانان را به كوشندگي در راه آزادي و آزادگي دعوت مي‌كرد، و همواره تا آخرين لحظه از حضور در صحنه خودداري نكرد، آنچنان كه او پس از شركت در دو جلسه پي در پي براي شركت در جلسه سوّم مي‌آيد كه پاي خود را از اتومبيل بيرون بگذارد كه فرشته مرگ بسراغش مي‌آيد.

      خانم جعفرزاده واپسين دغدغه مرحوم اردلان را «اتّحاد دگرباره نيروهاي ملّي ايران» دانسته، اضافه كرد: از آنجا كه كشور ما در شرايط ويژه ژئواستراتژيك، ژئوپوليتيك و ژئواكونوميك قرار گرفته و همواره چشم طمع بيگانگان را به خود دوخته است، دغدغه هر حزب و سازمان سياسي ملّي، بايد توجّه به منافع ملّي و كنار گذاشتن منافع گروهي، اعتقاد به آزادي، برابري، دموكراسي و احقاق حقوق انسانها و ازخودگذشتگي براي رسيدن به يك وفاق ملّي جهت اعتلاي ايران و جامعه ايراني باشد. در شرايطي كه در جامعه ايراني شاهد سرخوردگي مردم از مدعيان اصلاح طلبي و بي‌اعتمادي به بخشي از اپوزيسيون خارج نشين هستيم، اتّحاد نيروهاي ملّي با گذشته درخشان و داراي اعتماد و اعتقاد راسخ مردم، يك بايد تاريخي و يك جبر مقدّس و وظيفه ملّي است تا در شرايط حسّاس منطقه، از دو تحوّل خطرناك احتمالي «سازش انحصارطلبان با امريكا» و يا «دخالت مستقيم و قهرآميز آن كشور در ايران» جلوگيري شود و با حمايت ملّت، حاكميت ملّي در ايران استقرار بيابد.

      وي ادامه داد: امروزه همه رهبران احزاب ملّي و آزاديخواه به اين نتيجه رسيده‌اند كه اتّحاد نيروهاي ملّي امري بس مهم و ضروري است كه مي‌توان با چشم پوشي از جزئيات و اختلافات تاريخي و منافع شخصي و اعتقاد راسخ بر اين سه مؤلّفه مهم «فرهنگ و هويت ملّي»، «حقوق تاريخي و اجتماعي ملّت ايران» و «مصالح و منافع ملّي» به اين هدف رسيد. و حتّي به باور حزب آينده سازان ايران -همانطور كه به دفعات پيشنهاد كرده است- بعضي از احزاب و سازمانهاي ملّي مي‌توانند براي نوعي فعّاليت جبهه‌اي به پاي تهيه يك اساسنامه و برنامه موقّت بروند و اوّلاً حقوق و تكاليف خود را در قبال يكديگر و در قبال آرمانهاي جبهه مشخّص نمايند و در ثاني كارپايه مشتركي براي نيل به اهداف جبهه تدارك ببينند تا از اتلاف هزينه‌ها و امكانات و انرژي‌ها كاسته شود و طي تقسيم كاري منطقي، همه فعّاليتها سمت و سوي معيّني پيدا كند و در اين صورت لبه مبارزات سياسي بر عليه استبداد و انحصارطلبي برّان‌تر خواهد شد.

      همچنين در بخش ديگري از اين جلسه،‌‌ آقاي بهروز صفري نماينده حزب آينده سازان ايران در آذربايجان شرقي پيرامون مسائل اقتصادي مباحث مفصّلي را مطرح نمود. وي با بيان اينكه حزب آينده سازان ايران بعنوان شايد تنها حزبي كه در داخل كشور خود را صراحتاً يك حزب سوسيال دموكرات معرّفي كرده، مي‌بايست عنايت بيشتري به تبيين نظريات اقتصادي خود نشان دهد، بيان داشت: دموكراسي جز با توجّه كردن به مسائل اقتصادي و تأمين رفاه اجتماعي به دست نمي‌آيد. علاوره بر تغييرات فرهنگي و سياسي كه ما در پي آن هستيم، در عرصه اقتصادي نيز لازمست برنامه‌هاي ارائه شود كه براي جلوگيري از پديد آمدن يك ساختار استبدادي در آينده مؤثّر واقع شود.

      وي افزود: نيروهاي ملّي با شعارهايي كه مطرح مي‌كنند، بيش از ساير احزاب بايستي به اين مهم توجّه داشته باشند. احزاب ديگر معمولاً بر كلمه «استقلال» تأكيد ندارند. برخي صراحتاً بر عليه استقلال موضع مي‌گيرند و برخي توجّه چنداني نسبت به آن نشان نمي‌دهند و از يك ديد كلّي نگر و آينده نگر برخوردار نيستند.

      صفري تأكيد كرد: سرمايه داري جهاني مي‌داند كه با روشهاي پيشين نمي‌توان با جهان سوّم برخورد كرد. انديشه‌هاي دموكراتيك در اين جوامع گسترش يافته و نمي‌شود در مقابل آن ايستاد. مشي گذشته آنان، حمايت از ديكتاتورها بوده است، و امروزه حمايت از دموكراسي‌هاي بي‌محتوا، دموكراسي‌هايي كه به مسائل عمده احتماعي نمي‌پردازند را در دستور كار خود قرار داده‌اند. نمونه آن، دموكراسي ليبرال بوده و مهمترين اصل آن نئوليبراليسم اقتصادي است. در شرايط فعلي كشور، بزرگترين مشكلي كه در پيش روي داريم و آنرا بايستي در اولويت اوّل قرار داد، استبداد مذهبي است كه گريبانگير جامعه ايران شده است. ولي دنياي مدرن، اين ساختار را نمي‌پذيرد و سرمايه داري جهاني مايل است حكومت در دست يك قشر سرمايه دار معدود كه وابستگي خودش را به جهان غرب حفظ كند، قرار داشته باشد، ساختار سياسي كشور ظاهر دموكراتيك پيدا كند، ولي در باطن وضعيت به نحوه ديگري است.

      وي همچنين گفت: نمونه اين مسئله در كشورهاي جهان سوّم اتّفاق افتاده، در سال 68 با روي كار آمدن رفسنجاني ‌آغاز شد و تعديل ساختاري نسخه‌اي بود كه صندوق بين المللي پول و بانك جهاني براي ما پيچيدند. تلاششان اينست كه بتوانند نفوذشان را در كشور ما حفظ كنند. وقتي بنگاههاي اقتصادي در يك كشور تحت نفوذ سرمايه داري جهاني قرار بگيرد، اصل استقلال را خدشه دار مي‌كند.

      صفري همچنين به ابعاد تعديل اقتصادي اشاره كرد و گفت: در كشوري كه قدرت رقابتي ندارد، مطرح كردن خصوصي سازي و بازار آزاد و از ميان بردن تعرفه‌هاي گمركي كه امروز بخصوص اصلاح طلبان در پي آن هستند، پيامدهاي وخيمي براي جامعه خواهد داشت. وي ادامه داد: سياست تعديل نيروي انساني كه خاتمي و دوّم خردادي‌ها عليرغم اينكه بحث جامعه مدني را مطرح مي‌كنند، در پي آنند، موجب اخراج وسيع كارگران مي‌شود كه از نتايج آن، وقايعي نظير حادثه تأسّفبار خاتون آباد و سركوبي اعتراض كارگران قابل ذكر است.

      وي ابراز عقيده كرد: جامعه مدني ابزارهايي دارد و با شعار متحقّق نمي‌شود. يكي از مهمترين اين ابزارها، پديد آمدن ساختارهايي در بين مردم است كه بتوانند مستقل از دولت به دفاع از حقوق خود بپردازند. نمونه آن، سنديكاهاي كارگري است. سنديكا بايد بصورت مستقل از دولت، احزاب و در بين كارگران در هر واحد توليدي پديد آيد. جمهوري اسلامي در سال گذشته تحت فشارهاي شديد و افشاي اينكه خانه كارگر و حزب اسلامي كار نماينده واقعي كارگران نيست، ناچار شد مقابله نامه‌هاي 78 و 98 سازمان بين المللي كار را بپذيرد. در چنين شرايطي، نيروهايي كه به جامعه مدني اعتقاد راسخ دارند، بايد در راستاي تشكيل چنين سنديكاهايي بكوشند. سنديكا هم ساختار تعريف شده‌اي دارد كه در همه اين معاهده‌ها آمده است. ولي در اين يكسال نشان دادند كه از تشكيل سنديكاها عملاً جلوگيري مي‌كنند و با كارگراني كه سعي در تشكيل چنين نهادهايي دارند، برخوردهايي مانند اخراج يا تهديد از طرف حراست واحدهاي توليدي صورت مي‌گيرد. اين نشان دهنده ترس شديد از تشكيل سنديكاهاست كه منافع مادّي عدّه‌اي را بخطر مي‌اندازد. همچنين چون اين امر به رشد دموكراسي كمك مي‌كند، براي بسياري خطرناك است.

      در بخش ديگري از اين جلسه، حاضران به تفصيل درباره مسائل سياسي روز و خصوصاً بحث انتخابات مجلس و تحصّن نمايندگان سخن گفتند و در پايان، رامين ناصح دبيركل حزب آينده سازان ايران و عضو شوراي مركزي جبهة ملّي مباحث را چنين جمعبندي نمود كه: نمايندگان مجلس در گذشته فرصت سوزيهاي بسياري انجام دادند و نتوانستند با تكيه بر حمايت اقشار عظيم مردمي كه آنها را برگزيده بودند، اصلاحات ريشه‌اي و بنياديني را تحقّق بخشند و اين بود كه به بيراهه رفتند. تحصّن اخير نمايندگان همانطور كه در بيانيه جبهه ملّي ايران نيز اشاره شده بسيار ديرهنگام رخ داده است و مي‌بايست چنين حركاتي در پي متوقّف كردن لايحة مطبوعات و يا دست كم پس از مخالفت شوراي نگهبان با لوايح دوگانه انجام مي‌گرفت و به همين دليل بود كه اين تحصّن مورد حمايت گسترده اقشار مختلف مردمي چنانكه اصلاح طلبان انتظار داشتند، قرار نگرفت. و در حال حاضر نمايندگان اصلاح طلب مجلس چنانچه واقعاً مدّعي دفاع از حقوق ملّت ايران و طرفداري از دموكراسي و جامعة مدني هستند، راهي جز اين ندارند كه با بهره گيري از شرايط سياسي پديد آمده، پيگير مطالبات اساسي ملّت ايران و نه اصلاحات سطحي و روبنايي باشند كه مهمترين آنها برگزاري يك رفراندم آزاد براي تغيير ساختار حكومت و استقرار حاكميت ملّي و نظام جمهوري كامل و تمام عيار است و ذرّه‌اي در پيگيري مطالبات بحقّ مردم كوتاه نيايند. تنها در اين صورت است كه حمايت ملّت ايران پشت سرشان خواهد بود و در غير اينصورت و چنانچه تلاش نمايندگان تنها به مواردي چون تأييد صلاحيت عدّه‌اي از كانديداهاي ردّ صلاحيت شده يا مواردي سطحي و غير اساسي از اين قبيل محدود شود و احياناً بخواهند به سازش با انحصارطلبان روي آورند، به باور ما، ملّت ايران و نيروهاي ملّي و مردمي از آنان حمايت نخواهند كرد.

Return to Document Page