Iran National Front

شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۸۲

به پايان اولين ماه بعد از همايش با شکوه و بسيار موفق اتحاد جمهوريخواهان در برلين نزديک ميشويم. در اين مدت هر چند که جوسازيها و حملات گاها غير اخلاقی در کنار نقد و برخورد مثبت و ارائه طريق برحسب معمول در اپوزسيون ايران دور از انتظار نبود. ولی مشاهده يکی دو مطلب از جمله نوشته آقای کردستانی و آقای راسخ افشار در اغلب سايتها مخصوصا سايت جبهه ملی ايران که اولی با امضای يکی از سخنگويان جبهه ملی ايران – برون مرز و دومی با امضای فردی مرا بطور عجيبی غافلگير کرد.
غافلگير از اين نظر که معمولا مطالب با امضای سخنگو قبلا در جلسات شورای عالی ميبايست طرح و يا خطوط اصلی آن مورد بحث قرار ميگرفت حاليکه حداقل در اين مورد من به شخصا خالی از ذهن بودم.
در اين يکی دو هفته کوشش کردم به اين احساس نا خوشايند خود غلبه کنم و اميدوار بودم با گذشت چند هفته واقعيتهای روشن همايش از ذهن و زبان و قلم همراهان و فعالان ناصحيح بودن چنين برداشتهائی را در اذهان هم وطنان روشن کند و جای گله‌ای نيست که در ميان انبوه نوشته‌ها و مصاحبه‌ها و اظهار نظرها مطالب مورد نظر دو نمونه نادر باقی ماند. از طرف ديگر وجود حوادث بسيار مهمی بود که در ميهنمان در جريان بود و من نمی‌خواستم با دامن زدن به چنين مباحثی توجه ميهن‌دوستان را از تحولات جاری ايران که در حال طی کردن حساسترين و سرنوشت سازترين مراحل بحران سياسی خود است منحرف کرده باشم ولی مباحث و گله‌های هر دم فزون دوستان ملی و چپ‌مان مرا به آن داشت تا طی يادداشت کوتاهی نظر و تمايل بيشترين فعالين ملی را بيان کنم و خاطر نشان کنم که ما در اين راه مشترک نزديکترين متحدين و يارانمان را تنها نخواهيم گذاشت و خود را شريک پيروزی و شکست اين اتحاد وسيع می‌بينيم. اتحادی، که برای اولين بار در تاريخ معاصر ايران آلترناتيو جمهوری کاملا دمکراتيک را در مقابل سلطنت و ولايت مطرح کرده است.
توجهی سطحی به نوشته آقای کردستانی نشان ميدهد که هدف از انتشار اين مطلب ، شايد حتی شرکت در همايش ، خدمت ايشان به همپيمانان هميشگی‌شان و در راه افتراق ميان جمهوری خواهان دمکرات و پراکندن بذر بی اعتمادی در ميان هواداران اين وسيعترين و موفقترين حرکت بخش بزرگی از اپوزسيون دمکرات و جمهوری خواه حکومت اسلامی ايران با وام گرفتن از اعتبار نام جبهه ملی است.
متاسفانه بخشهائی از نوشته دوست ديگرمان را هم نميشود فقط يک اظهار نظر و يا برداشت شخصی ارزيابی کرد نويسنده محترم عينک نوع مخصوص با رنگ معينی مورد استفاده قرار داده و موفق به دريافت اشارات و عملکردهائی در همايش شده‌اند که از نگاه تيزبين و توجه حداقل حدود هشتصد نفر پنهان مانده بود. مطمئن نيستم شايد فقط با عدسی دهه 30 همچنان به اطراف نگاه ميکنند و اين اولين بار نيست. با همين عدسی هميشه ايشان مانع نزديکی و اتحاد عمل بخشهای مختلف وابسته به جبهه ملی بوده و حتی در رابطه با سازمانها و احزاب ديگر سياسی شرط اتحاد عمل با آنها را عدم راه دادن به ديگر نيروهای ملی عنوان کرده. البته نيازی به گفتن نمی‌بينم که نگرش عمومی در خانواده بزرگ مليون به چنين برخوردهائی از معدود دوستان خلاصه نميشود، هدفی جدی و آرمانی والا و ضرورتی عاجل ما را در کنار ديگر مبارزان راه آزادی و دمکراسی ميهنمان قرار ميدهد.
آقای کردستانی نوشته‌اند چند ماه پيش در لندن توسط يکی از دست‌اندرکاران به همايش اتحاد جمهوری خواهان دعوت شده‌اند. پس از چند و چون شکل‌گيری اين جريان حتی مبانی اعتقادی و سمت‌گيری سياسی اجتمائی آنها مطلع بودند در اين صورت آيا طرح ناگهانی تعيين نوع نظام بگفته ايشان طرح جديدی بود؟ آيا ايشان در تشکل جمهوريخواهان انتظار ديگری داشتند؟ که مثلا ما يک تعداد انسان بدون هويت سياسی هستيم و برای رضاي
خدا فعاليت ميکنيم و نوع نظام هم چند هزار سال است تعيين شده و قرار هم نيست يک کلمه کم يا زياد شود چون پيکار آزادی خواهانه ملت از مسير درست و يکپارچه خود منحرف گرديده و باعث پراکندگی و تقسيم آزادی خواهان شده و بيش از هر چيز بسود بقای نظام ميشود و عجيب است که همين چهار ماه پيش آقای کردستانی در گنگره جبهه ملی در گوتنبرگ شرکت داشتند و خود ايشان به اصل جمهوريت نظام آينده کشور رای دادند و نظر به سابقه مبارزاتی ايشان به عضويت شورای عالی انتخاب شدند و هم اکنون هم بعنوان سخنگوی همان جريان سياسی صحبت ميکنند. من همکار ايشان کدام را باور کنم رای گوتنبرک ايشان را و يا نظرشان در مورد طرح نابهنگام تعيين نوع نظام را؟
آقای کردستانی در نوشته‌شان از حضور پنج تن اعضاء هيات مديره سنی توسط گرداننده‌گان مينويسند آيا انتظار داشتند گردانندگانی که حداقل 8 ماه در يک فعاليت فشرده در کنار ديگر اعضا اين جريان فکری و سياسی نسبت به شرايط سنی مبارزان با سابقه کم اطلاع باشند يا اينکه مثلا رئيس دانشگاه آزاد برلين آنها را پيشنهاد کنند. بلی پيشنهاد زيرا نسبت به همه آنها همراه با داوطلبان جديد در همان جلسه رای تمايل کرفته شد که با توجه و عنايت و حسن ظن حاضران نماينده جبهه ملی ايران - برون مرز هم بعنوان يکی از اعضاء هيئت مديره انتخاب شد. آيا شما بها و ارزش بی‌اندازه اين اعتماد را در نظر مياوريد؟ من شخصا از نگرش مثبت و دوستانه تک تک آن سروران همراه در همايش احساس خجالت ميکنم. آيا ما قادر خواهيم بود با صداقت خود با فعاليت خود با همگامی خود ذره‌ای از اين احساس مسئوليت را نسبت به آنها جبران کنيم؟ و آيا براستی اعضاء سنی پيشنهادی بنا به هويت سازمانيشان پيشنهاد و معرفی شدند؟
دوست گرامی؛ بيانيه برای اتحاد جمهوری خواهان و همايش اتحاد جمهوری خواهان در برلين علی رغم اظهارات شما نه تنها واقعا با شکوه و تحسين برانگيز که کاملا شفاف، علنی و تماما مبتنی بر پرنسيبهای دمکراتيک با توجه به دشواری آن در چنين جمع وسيعی بود و آن حاصل حدود 15سال تلاش دو جانبه از طرف چپ‌های دمکرات و وابستگان به جريانات ملی برای رفع تخاصمات و سوءتفاهمات در دهه‌های قبل و جايگزينی يک ذهنيت مثبت و سازنده و برای پاسخگوئی به ضرورت همگرائی در راستای منافع ملی طی سالها بود. صادقانه بايد گفت که اين عمدتا نيروهای چپ و دمکرات بودندکه همواره در راه نزديکی با نيروهای ملی تلاش ميکردند و اين نيروها شايد بيش از 85%اعضاء و فعالين اتحاد جمهوری خواهان ايران را تشکيل ميدهند. هميشه و در همه مراحل با سعه صدر و با احترام کامل با منتسبين نيروهای ملی بر خورد کرده و در تمام مراحل با رای آگاهانه خود ضامن حضور و فعاليت نيروهای ملی در ارگانهای مختلف اتحاد جمهوری خواهان در پيش و پس از همايش بوده‌اند.
دوست عزيز لازم است از شما بپرسم شما در نوشته‌تان از دادن پرچم مبارزه اپوزسيون خارج به دست جناحهای درون حاکميت نوشتيد شما نشان همکاری گردانندگان همايش با کارگزاران و بعد دوم خردادی را بر سينه ما ديديد (من هم خود را جزء کوچک آن همايش ميدانم) ميشود بپرسم همه اينها را فقط در همايش ديديد يا قبلا ميدانستيد در آن صورت در آنجا چه کار ميکرديد؟ ميتوانم از شما بپرسم که حاصل اين 25 سال مبارزه من و شما صرف نظر از صد هزار فحش و بد و بيراه و تحريک احساسات خام عده‌ای در تبعيد و در چهار ديواريمان از نظر شما چی هست؟ البته من اثرات مثبتی از کارنامه فعاليت اپوزسيون در عرصه‌های گوناکون که تغيير نگرش جهان خارج به حکومت ايران ، کارزار فرهنگی و سياسی بر عليه بنيانهای عقيدتی و فکری نظام جمهوری اسلامی که بسيار هم موفقيت آميز بوده و تغيير نگرش خود نسبت به محيط پيرامون و ديگران و سرانجام درک لزوم همگرائی نيروها و فعالان جهت تقويت پايه‌های جنبش آزادی خواهانه و دمکراتيک مردم ايران از آن جمله است. شما چطور ميبينيد؟ نوشته شما که خلاف اين ضرورت همگرای را نشان ميدهد. و آيا بهتر نيست همين امروز نگاهی دقيقتر به عرصه تحولات سياسی ميهنمان بياندازيد و پايان مشروعيت سياسی و حقوقی نظامی را به بينيد که بخشی از آن ثمره مبارزه قسمت خيلی کوچک از داخل همان نظام است؟ به اين مبارزه واقعاً موجود چطور نگاه ميکنيد؟ آيا وجود مش قاسمی را در اين اطراف ميبينيد؟ شما در نوشته‌تان از هرم سنی صحبت کرديد که شمار جوانان آن کمتر از پنج در صد بود می‌توانی در همايشهای خودمان نشانی از نيم در صد جوان بمن نشان بدهی؟
و بالاخره اينکه شما بر 5/2 برابر بودن مهمانان تاکيد داريد ميتوانيد بگوئيد شما کدام مهمان 500 نفره را سراغ داريد که از شهرها و کشورهای مختلف با هزينه هنگفت آنهم 3 روز به همايش بروند؟ فکر نميکنيد آنها تنها مهمان نبودند بلکه اين همايش و مسائل مطرح شده در آن مشغله ذهنی آنها بوده خود را در اين کنکاش فکری و عملی سهيم ميديدند و خود را جزئی از آنها حد اقل بعدا به حساب مياوردند؟
سرانجام به مردم ميهنمان، و بخصوص به روشنفکران و فعالين سياسی و اجتمائی که با نگاهی مشتاق و همزمان نگران مسير رشد اتحادجمهوری خواهان را دنبال ميکنند اطمينان ميدهم که نيروهای ملی بعنوان بخشی از اين جنبش وسيع و فراگير ، با عزمی راسخ و با اميد فراوان به مبارزه مشترک برای برپائی يک جمهوری تمام عيار در ميهنمان ادامه خواهند داد و همچنين اعلام ميکنم که ما در ميان خود رفتارهای تفرقه افکنانه و دشمن شاد کن اين به اصطلاح منتسبين نيروهای ملی را بررسی کرده و واکنش مناسب سازمانی را نسبت به آنها اعلام خواهيم کرد.

پاينده باد ايران.
برقرار باد اتحاد وسيع جمهوری خواهان دمکرات در راه بر پائی يک جمهوری پارلمانی تماما انتخابي

ضيا عابدي
از فعالين جبهه ملی ايران - برون مرز