|
منیر
طه
روح سیاه در کالبد سفید
چرا هیلاری کلینتون کنار نمی رود ؟
« می
دانید ، همسر من نامزدیِ 1992 را تمام نکرد تا دور اول انتخابات کالیفرنیا
را در اواسط جون برد . درست ؟ همۀ ما به خاطر داریم بابی کندی در ماه جون
(1986) در کالیفرنیا به قتل رسید ..... » .
این
پندار و گفتار ناپاک و این امید و انتظار وحشتناک را به وسوسۀ هیولای سیاهی
که در زیر پوست سفیدش گسترده است ، جمعه ، 23 ماه می ، گستاخانه و به
نادانی تحویل هیئت تحریریۀ روزنامۀ آرگوس لیدر می دهد و بهت و شگفت
بینندگان و انتقاد و های و هوی رسانه ها را فراهم می آورد .
پس از
آن زبان درازی شوم و بعداز به آب دادنِ این خرزهرۀ مسموم به نوعی خود را
تبرئه می کند و آنهمه را به حساب بیماری تد کندی که فکر و حواسش را اشغال
کرده است می گذارد بی آنکه از رقیب انتخاباتی و خانوادۀ کندی عذرخواهی کند
. ولی این نخستین بار نیست و شاید آخرین بار هم نباشد که هیلاری کلینتون
کابوس پیروزیش را به کشته شدن رابرت کندی پیوند می زند و آن را به بیماری
تد کندی ارتباط می دهد . که در ششم مارچ در گفتگو با مجلۀ تایم ، و در هفتم
می بعداز انتخابات ایندیانا ، و در وست ویرجینیا همین کابوس را جایی با
یادآوری پیروزی دردناک بابی کندی و جایی با به خاطر آوردن قتل او تحویل
هوادارانش داده است یعنی زمانی که هنوز بیماری سناتور کندی مطرح نیست و
هیلاری همچنان در نومیدی چشم به راهِ حادثه است تا به عنوان میراث کلینتون
در کاخ سپید مستقر شود . بنا و نمای سپیدی که به جرم دست درازی و تجاوز
سرنشینانش به خاک و آبادی دیگران ، ویرانگری و خون ریزی و هزاران بدبختی و
بیچارگی برای ملت هایی که نخواسته اند استقلال و آزادی خود را به بیگانۀ بی
رحم بفروشند ، رو سیاه است .
همانطور که آقای بوش هر آن برای ادامۀ ویرانگری و تجاوز به حقوق ملی و
میهنی دیگران القاعده را در خاطر مردم امریکا تثبیت می کند و امروز هم مک
کین همان چاشنی را برای پیروزیش تبلیغ ، خانم کلینتون هم برای ماندن ،
بُردِ بیل کلینتون و قتل بابی کندی را به رای دهندگانش یادآوری می کند .
زنی که خود را بر تر می بیند ، با همه ادعاهایش عاجزانه به مردش می آویزد و
او را مانند سلاح و سپر گاه به تنهایی و گاه به همراه ، میداندارِ میدان می
کند . زنی که در انتظار حادثه له له می زند حادثه ای عاری از آدمیت و
انسانیت ، حادثه ای ریشه دوانده نه در بربریت که در ذهن و زبان ربایندگان
حق و حقانیت به هر بها و به هر قیمت . به همین مناسبت آقای کلینتون هم که
عرق ریزان و با تحقیر و تصغیرِ رقیب ، ملتمسانه رای گیری می کند ، می گوید
: « زنم وقت بیشتری لازم دارد » !
در این
زمینه تعبیر و تفسیر
Keith Olbermann
را درTV
MSNBC
بشنوید و بخوانید .
ونکوور ، بیست و هفتم می 2008
|